თითქმის EXCLUSIVEneed you more "youmore" :)
Drug preguntas
თებ 07
შეკითხვების შემდეგი სერია, რომელიც ლოგიკასთან ერთად იუმორის გრძნობის გარკვეულ დოზასაც მოითხოვს: 1. ცოლი დგას სარკესთან და ქმარს ეკითხება: 2. ანეკდოტის მიხედვით, მამაკაცი მაშინ კვდება, როდესაც მას გული უჩერდება. იმავე ანეკდოტით, როდის ითვლება გარდაცვლილად ქალი? თებ 03
 “board of” – “საბჭო, არჩეული ან დანიშნული წევრებისა, რომლებიც ერთობლივად განიხილავენ კომპანიის მიმდინარე ქმედებებს” - ინგლისური “ვიკიპედია” თუ დავაკვირდებით (ან, დავა-ყურ-დებით), შევამჩნევთ, რომ “ბორდი” ქართულ სამეტყველო ლექსიკაშიც შემოიჭრა და როგორც ჩანს, ტურისტის სტატუსს არც ის დასჯერდება. (აბა ჩვენს კბილებშიდა ორგანოს, ოდინდელ და ძირმოჭმულ ”საბჭოს” როგორღა ვაკადრებდით?). მე კი მიჩნდება, ერთი “ეგზომ ლოგიკური” შეკითხვა: “თუ ჩვენ, სხვა სიტყვების მსგავსად, სალაპარაკო ენაში ”ბორდს“-აც დავამკვიდრებთ, მაშინ მის წევრებს რაღა უნდა ვუწოდოთ – ბორდელი?” იან 28
“ნიჭიერის” პროლოგი: ძუძუები და “ცოტნე დადუ-ანი”, ანუ, რაღაც სადღიურო ჩანაწერების მსგავსი…სხვადასხვა 71 Comments » warning: “გარეშე პირთა შესვლა სასტიკად ნებადართულია. გთხოვთ, წარმოადგინეთ თავისუფალი დრო და წაკითხვის სურვილი“ დრო? “full”-ია! იან 25
 “ის რაც სიყვარული გვგონია, ხშირად თანდაყოლილი სიზარმაცეა, რომელიც გვაიძულებს მუდამ გატკეპნილი, ნაჩვევი გზით ვიაროთ, მუდამ იოლი, ნაჩვევი საქმე ვაკეთოთ, მუდამ შაბლონური, ნაჩვევი ფრაზებით ვიაზროვნოთ, ხოლო იმისთვის, რომ მოსალოდნელი თვითმხილება და აქედან გამომდინარე, სინდისის ქენჯნა ავირიდოთ, სიზარმაცეს სიყვარულის ყდაში ვსვამთ” – ჯემალ ქარჩხაძე ორი კურდღლის მადევრის ბედი რომ არ გავიზიაროთ, სჯობს “იოლი, ნაჩვევი საქმე” “მუდამ გატკეპნილი გზით” სხვა დროისკენ გავუშვათ და ამჯერად, ჩვენი ყურადღება შაბლონურ ფრაზებზე შევაჩეროთ: იან 21
”ხმები ჩემი გარდაცვალების შესახებ, რბილად რომ ვთქვათ, ცოტა გადაჭარბებულია” – მარკ ტვენი (გაზეთში გამოქვეყნებულ საკუთარ ნეკროლოგზე) გული – “ადამიანისა და ცხოველების სისხლის მიმოქცევის სისტემის ცენტრალური ორგანო, რომლის კუნთოვანი კედლის რიტმული შეკუმშვა განაპირობებს ორგანიზმში სისხლის ცირკულაციას” (ვიკიპედია) ეს გულის ოფიციალური განმარტებაა. თუმცა, ამ ორგანოს ბევრი სხვა დანიშნულებაც გააჩნია: “ჩემი მეზობლისათვის ის ოთხიდან ერთ–ერთი “ცვეტია” და ცხრა ძმისათვის – საუზმე, ერთგულისათვის – ყველაფერი და ორგულისათვის – ზედმეტი ატრიბუტი, გულკეთილისათვის – ალტრუიზმის წყარო და გულჩათხრობილისათვის – საიმედო სეიფი, გულთბილისათვის – ღიმილის საწარმო და გულცივისათვის – ზიზღის მაღარო, გულჩვილისათვის – ცრემლის ავზი და გულწრფელისათვის – სიცრუის დეტექტორი, გულახდილისათვის – კაბრიოლეტი და გულღვიძლისათვის – უბრალო კომპონენტი… ვიცი, გაგიკვირდებათ, მაგრამ… რაღაც გულისმაგვარი მეც მაქვს. სწორედ ამიტომ, ხმები იმის შესახებ, რომ არაფერი მომწონს, ან მიყვარს, რბილად რომ ვთქვათ, ცოტა გადაჭარბებულია. ხმების ჩასახშობად კი გთავაზობთ ათეულს (ათეულებია მოდაში, თორემ ისე მეტიც შეიძლებოდა) იმისა, ვინც/რაც ყველაზე ძალიან მიყვარს: იან 15
დღემდე: საუბედუროდ, გამოცდები მქონდა და დეკემბერში ”შუა ქალაქის” კონცერტებს ვერ დავესწარი. დღეის შემდეგ: საბედნიეროდ, გამოცდები მქონდა და დეკემბერში “შუა ქალაქის” კონცერტებს ვერ დავესწარი. იან 13
 "მუსიკალური ასტრონომია" წარმოუდგენელია!!! გუშინ, ვიღაც ბრაზიანი კაცი დამიკავშირდა რომელიღაც სამთავრობო სტრუქტურიდან და კატეგორიულად მოითხოვა ბლოგი დამეხურა! ეს ისე, ყურადღების მისაქცევად, თორემ ხომ გითხარით, წარმოუდგენელია – მეთქი. იან 09
პოსტის დაწერის საფუძველი, დასაბამი, მიზეზი (და ამათი სინონიმები): Tatia says: იანვარი 2nd, 2010 at 1:33 პმ dj-guro says: | PooL says: | Nanuka says: | შესავალი: სანამ პოსტის წერას დავიწყებდი, საკუთარ თავს დავპირდი, რომ საბოლოო პროდუქტში არც ერთი ნეგატიური სიტყვა არ იქნებოდა. თუმცა, როდესაც პირველივე წინადადებაში ნეგატიური ნაწილაკები და ნეგატიური სიტყვა “ნეგატიური” გამოვიყენე, დავფიქრდი იმაზე, “პოზიტიური პოსტი” საერთოდ რა სახის წარმომედგინა. ჰოდა, როგორც გემის ჩაძირვის შემდეგ ოკეანის ზედაპირზე – კასრები, ჩემს გონებაშიც რამდენიმე ვარიანტი ამოტივტივდა. იან 05
 პირობა: "მოკლედ დაახასიათეთ მყარი (ხისტი) წყალი" პასუხი: "ყინული" ამ სურათების დათვალიერების შემდეგ მიხვდებით, რომ სიტყვათშეთანხმება “მხოლოდ საქართველოში” აბსოლუტურად მცდარი და ცილისმწამებლურია… იან 02
 "2010 – პოზიტიური თუ ნეგატიური?" “აჰა, ერთი კიდევ ახალი წელიწადი!… რა მოვულოცოთ ჩვენს თავს, ქართველნო? რა გვაქვს დღეს სასურველი, რომ დავიკვებოთ და შევირჩინოთ, რა გვაქვს ხვალ სანატრელი, რომ ვინატროთ და მოვილოდინოთ? უკან მივიხედავთ ამ ახლო ხანებში და ისეთი არა გვრჩება რა, რომ თავი მოვიწონოთ…რა გითხრათ, რით გაგახაროთ?” – ილია ჭავჭავაძე “მამა, ჩვეულებრივი პური რომ ვიყიდოთ, რა მოხდება?!” – თონის პურის რიგში დგომისას გაგონილი. ესეც ასე. ხარული წელიც ჩვეული სიხარულით გავაცილეთ – ჩვეული ბათქა–ბუთქით, ჩვეული სადღეგრძელოებით, (სადაც ”ხარის შრომისმოყვარეობა” “ვეფხვის სიძლიერემ” ჩაანაცვლა), ჩვეულად ჩამოცლილი ანგარიშებით და იმ ტიპის ჩვეული, წინასწარი მილოცვებით, “მერე ხაზები გადაიტვირთება ხო იცი…”–თი რომ მთავრდება.
|
Recent Comments