Author Archive

“ის შენი ღირსი არ არის” – უგეშო ნუგეშის ქრონიკები

"ისემც..."

ჩვენი ცხოვრება წარმატებისა და მარცხის ერთგვარი კარდიოგრამაა.

წარმატებას, როგორც წესი, ღმერთის დამსახურებად მივიჩნევთ (“ღვთის წყალობით მოვახერხეთ გამარჯვება”), მარცხის საკითხი კი უფრო ბედის კომპეტენციას განეკუთვნება (“მე ხომ ბედი არ მაქვს რა”). წარმატება – სხვათა მახსოვრობის მასტიმულირებელი და დაკარგული ნაცნობების ავტომატურად პოვნის უებარი საშუალებაა (“ბავშვობაში ჩემს მუხლებზე რომ კუნტრუცობდი, აღარ გახსოვს?”), მარცხი – გარშემომყოფთა ფარული სიხარულის უშრეტი წყარო (“მომინდომა ამანაც ყველაფერში გამარჯვება”). თუმცა, სხვისი მარცხით გახარებასთან ერთად, ნუგეშიც არანაკლებ კარგი ვიცით და ხშირად, ადამიანს ისტერიკული ტემპით ვამშვიდებთ იქამდე, სანამ მას საკუთარ უბედურებაზე არსებული ეჭვი საბოლოოდ არ განუმტკიცდება .

more »

“მაკონდო”

მოვიტყუები თუ ვიტყვი, რომ “დოკუმენტური ფილმის გადაღებაზე ბავშვობიდან ვოცნებობდი” (ისე, ზოგადად, სიტყვა “გადაღება” ძალიან მიყვარს. განსაკუთრებით მაშინ, როდესაც საქმე წვიმის ან გემრიელი კერძის გადაღებას ეხება). თუმცა, ზოგჯერ ცხოვრებაში ისეთი ეტაპებიც დგება, როდესაც უნივერსიტეტში “დოკუმენტური ფილმის საფუძვლების” კურსს გადიხარ და საგამოცდოდ ამავე ჟანრის პროდუქტის შექმნა გიწევს.

more »

სააღდგომო “facebook”-ის სიბეც-სიბაცე

"დიდება მოთმინებასა შენსა..."

“ყალბიდან ყალიბამდე ერთი ნაბიჯია და პირიქით” – ვაგზლის გადასასვლელ ხაზზე გაგონილი
“ადამიანურ ურთიერთობებს სასწრაფოდ ესაჭიროება ინფლაცია” – ფასდადების ფასდაუდებელი ექსპერტი
“ჭამა-სმა დიდად შესარგი…” – ზედმეტი ნარუჯის მქონე ვინმე მესხი მელექსე

თხის მიერ ვენახზე განხორციელებული “კუჭ-ტერაქტობრივი ქმედების” ჯაჭვს უკანასკნელ რგოლამდე რომ გავყვეთ, ყველაზე ამოუყორავი მუცლის მფლობელი ბოლოს აუცილებლად “Facebook” აღმოჩნდება. “Facebook” ჭამს ყველაფერს – დიდი ტყუილიდან დაწყებული (“Do you want to know, who viewed your profile?”) ადამიანური ურთიერთობებით დამთავრებული. ბოლო დროს კი “დღესასწაულების არსის” ჭამაც დაიწყო,  რისი წყალობითაც მილოცვები “მექანიკურობის ხაფანგში” გააბა და გააბაცა კიდეც.

more »

უკაცრავად, თქვენ დებილი თაობა ხართ!

“незнайк”–ების თაობა

“თქვენ დაკარგული თაობა ხართ”გერტრუდ სტაინი
“თქვენ ახალი თაობა ხართ” – იაპონელი ტექნოლოგები
“თქვენ დებილი თაობა ხართ” – ტელეკომპანია “იმედი”

“უწიგნურებო, ილია მართალი როგორ არ იცით” ან “ლოოლ, ღმერთო ურო ჩამცხე”-ს ძახილი ქართული ტელევიზიებისა და ”Facebook”-ელი ინტელექტუალებისთვის უკვე ტრადიციად იქცა.

ტელევიზიებს – სხვაგვარად გადაცემა ჩაუვარდებათ და იმიტომ, ინტელექტუალებს კი “უკვე საკმარისზე მეტი წაუკითხავთ” და პირად მოვალეობად ჰრაცხენ (რეკომენდებული სიტყვაა) “შოთა რუსთაველი მეხუთე საუკუნეში მეფობდა”–ს მთქმელი ადგილზევე ირონიულად გაძიძგნონ (თანაც ისე, რომ როგორმე საკუთარი ინტელექტის ზეობასაც ხაზი გაუსვან). მოკლედ, ერთნი აქილიკებენ და მეორენი აქ  ი–like-ბენ. ერთი შეხედვით, ყველა კმაყოფილია.

more »

მიშა, ნუ მარცხვენ, რა!

ჩვენმა სწორუპოვარმა პრეზიდენტმა დაჭრილ-გაცვეთილი არწივით დაწყებული, ფრიადოსანი მოწაფით გაგრძელებული და ”დაუმთავრებელი სინგაპურით” დამთავრებული, საქართველო უკვე ყველა შესაძლო სიმბოლოს შეადარა. შესაბამისად, ბოლო გამოსვლებისას შედარებათა რაოდენობამ შესამჩნევად იკლო და სანამ სააკაშვილი ინვესტორებზე საუბრისას საქართველოს მეძავს შეადარებდეს, მისთვის უფრო თანამედროვე ვარიანტების შეთავაზება გადავწყვიტე:

more »

ბიჭოლა, bye – bye, ანუკი!

“როსღა გვეღირსოს ჩვენ…”

“ახლა მოდაშია ჩურჩუტები” – თანამედროვე სიტყვათქმა

ქართველი “აი, რაღაჩნაირი” “село-ბრითების” უმეტესობას რამდენიმე საერთო თვისება ახასიათებს: ნებისმიერ საკითხს თითქმის ყოველთვის “ძაან მაგარია!”-თი აფასებს, უკმაყოფილებას კამერის წინ არასოდეს გამოთქვამს (ლოგიკურიცაა – აბა, “ბანძ ივენთზე” მისვლას ხომ არ იკადრებდა), ინტერვიუს პროცესში უდროო დროს და სრულიად უმიზეზოდ იცინის, აზრს ტალღასა და ტალღას შუა “გამოკიდული” რადიომიმღებივით გაჭირვებით გადმოსცემს, თავი გემოვნების ასი და მეტრი, სხვები კი მისი ასიმეტრიულები ჰგონია, ლექსიკური მარაგი ორი წინადადების შემდეგ (ზოგჯერ მანამდეც) საბედისწეროდ ეწურება (“როგორ გითხრათ”, “იცით რა”, “აი…”, “არც კი ვიცი, რა ვთქვა”) და… მოკლედ, ვალერიანის გარდა, ერთადერთი იმითღა შეიძლება დაიმშვიდოს გული, რომ ამ მითიური ბომონდის წევრია და “პროფილში” სამღერად იწვევენ ხოლმე.

more »

“უუუუუუ…”

“არაფერი ახალი… წლის გარდა”საახალწლო სამზადისისა და კონცერტების შემხედვარე ადამიანი

ახალი წელი ის ერთადერთი დღესასწაულია, როდესაც ადამიანი (ჯერ კიდევ ერთი კვირით ადრე) ყველა საქმეს “ბარემ შემდეგი წლისთვის” დებს (“აი, ორშაბათიდან…”, “ხვალიდან, ნახე…”-ს მსგავსად) და იმაზე იწყებს ფიქრს – კუჭთან (ან, ღვიძლთან) ტანდემში დრო მაქსიმალურად ნაყოფიერად როგორ გაატაროს. ამ დღეებში განსაკუთრებით პოპულარული ხდება შეკითხვა “ახალ წელს რას აპირებ”, მისივე შესაბამისი - “რავი, რამეს მოვიფიქრებ” – პასუხით. პარალელურად ამისა ჩნდება კვაზიდეპრესიული სტატუსები, რომლებიც “რა მეახალწლება, თუ ძმა ხარ, სჯობს თავი მოვიკლა” პათოსითაა აღსავსე და იქით გამუნათებს კიდეც, ახალი წლის მოსვლა ზედმეტად თუ გიხარია.

more »

თქვენმა მზემ, რა…

“მაღაზიანები მაღიზიანებენ” – “ბუტკის” [გრამატიკის არმცოდნე] გამყიდველი

გაღიზიანება ორგანიზმის მახასიათებელი თვისებაა: კატას ჭერში დაკიდული ძეხვი აღიზიანებს, ღრძილს – თავწათლილი ასანთის ღერით ჩიჩქნა, “გემოვნებიან მსმენელს” – “ფულში მეტამორფოზირებული ტრულაილა”, მუწუკს – თითებით თათუნი, საცობში მდგარ მძღოლს – უკან მომდგარი მანქანის სიგნალი, მერვე სართულზე მცხოვრებ “საპირფარეშოს მოწყურებულ” ადამიანს – ლიფტის ლოდინი, მე – …

more »

“ყვითელი პრესის” ათი ყველაზე ყელში ამოსული შეკითხვა

ყვითელი პრესის ნაწილი

“ქაღალდი არ წითლდება”ყვითელი პრესა
“ქაღალდი ყვითლდება” – დრო

პარადოქსია, მაგრამ  “ყვითელი პრესა” სწორედ ის ქაღალდია, რომლის გაყვითლებასაც ბევრი არავინ უცდის და ხშირად ისეთი პრაქტიკული მიზნებისთვისაც იყენებს, როგორიც ღუმელში ცეცხლის დანთება, ან კანალიზაციის გავლით, მტკვრისაკენ სამოგზაუროდ გზის დალოცვაა.

თუმცა, სანამ თბილისელი ჟურნალისტების რეიტინგული ღვაწლი საგაზეთო სტელაჟებიდან მდინარის ფსკერამდე არსებულ გზას გალევდეს, სჯობს სარკეში ჩავახედოთ და მათ მიერ დასმულ ათ ყველაზე გაცვეთილ, უაზრო თუ უსარგებლო შეკითხვას გადავხედოთ:

more »

გალაკტიონ ტაბიძისა და ლელა წურწუმიას შედარებითი დახასიათება

"ლელა & გალა"

შესავალი:

ქალაქი ცხელისი (გლობალური დათბობის ერამდელი “თბილისი”)
2013 წელი მ.გ–დან (“მიშას გადადგომიდან”)

ძვ.თემქის სამეფოში ჩატარებული არქეოლოგიური გათხრების შედეგად აღმოჩენილია უძველესი (სავარაუდოდ, “მხედრული”) ანბანით თხელ ქაღალდზე (ერთგვარი საწერი მასალა, რომელსაც საუკუნეების წინ იყენებდნენ. ამჟამად გვხვდება მუზეუმებსა და ანტიკური ქალაქების ნანგრევებში) შესრულებული ჩანაწერი. მესიჯ–ლათინურ ანბანზე გაზრდილი ქართველი მკვლევარები ჯერჯერობით ამაოდ ცდილობენ ტექსტის გაშიფვრას. ერთადერთი დადგინდა ის, რომ უწინ ამ ადგილზე საშუალო სკოლა მდებარეობდა.

more »