Archive for the Category »სხვადასხვა «

“გამარჯობა” – თქვა პრემიერმა

#გამარჯობა

#გამარჯობა

“უნახავმა რა ნახაო” - რეი ჩარლზი

სასაცილო ქართულ ნიუსებსა და ქართულივე ლუდების უმეტესობას ერთი საერთო თვისება აქვთ – “არცერთი არ დაილევა”. თუმცა, სასაცილო ქართულ ნიუსებშიც გამოერევა ხოლმე ძალიან სასაცილო ქართული ნიუსები. ისეთები, როგორიც მაგალითად ესაა:

more »

ჯიპები, ჯიპები, ჯიპები ჩქარა

“სმა-ჭამა დიდად შესარგი, დება რა სავარგულია…” – კმაყოფილი ხელისუფლება

“როცა რბილ სავარძელში ე ფ ლ ო ბ ი, ტელეფონიც შესაბამისი გჭირდება” - უფრო კმაყოფილი მაღალჩინოსანი

“ნუ დაუყრი ღორებს აიფონებს”სადღაც გაგონილი

კარგია ხელისუფლება. ზიხარ სავარძელში და ფუფუნებ. ხელფასი მშვენიერი. პრემია – არანაკლებ. ხანდახან კამერის წინ კამარასაც შეკრავ, ხალხს რომ არ დაავიწყდე და ეგ არის. სამაგიეროდ შენ თვითონ ივიწყებ ხალხს. აქამდე თუ შენზე ეკიდა ქვეყნის ბედი, ახლა უკვე შენ გკიდია. მთავარია შენ ხარ კმაყოფილი და შენი რამდენიმე ნათესავი კიდევ. იმიტომ რომ უკვე ისინიც სხედან სავარძელში და ფუფუნებენ. ხელფასი მშვენიერი. პრემია – არანაკლებ. თან იმათ კამერებთან გამოჩენაც აღარ სჭირდებათ. შენ იყო კარგად, მთავარია (“ყოველთვის ჰქონდათ შენი იმედი, გენაცვალოს, მამიდა”).

აკი ამბობდი კიდეც წინასაარჩევნოდ – უკეთესი ცხოვრება გვექნებაო. ჰოდა, გაქვთ. მერე რა რომ ოთხი წლის მერე არჩევნებია. იზამ რამეს. სადმე გზას დააგებ, რამე ქარხანას გაუხსნი… ჟურნალისტებს, საახალწლოდ ისეთ მომღერალს ჩამოიყვან ცალი ფეხი რომ სცენაზე უდგას და ცალი – სამარეში, პრესტიჟულ უცხოურ გამოცემაში იყიდი სტატიას, ერთ ისეთ ინვესტიციასაც მოიზიდავ – ოთხი წელი სალაპარაკოდ რომ გქონდეს და საბოლოო ჯამში, ამ ყველაფრით – ბედნიერი ცხოვრების ილუზიას შექმნი. აპრობირებულია. ამართლებს.

more »

რექსი, სექსი და ბენჯამინ ფრანკლინი

“ჩემს კარადაში ჩემი ბანკია”სამსახურში მოსმენილი

ქართული სარეკლამო ბაზარი ოთხმოცდაათიანელების თაობას ჰგავს – “ისეთები ახსოვს, რო ოჰ-ოჰ-ოჰ-ო… მტრისას”.

ჯერ მარტო ის რეკლამა რად ღირს, ფაღარათიანი მამა მისთვის გამზადებული ტორტის სანთლებს უნიტაზიდან რომ აქრობს ხვნეშის აკომპანიმენტით (“ფილტვები კი აქვს ლომივით, კუჭი არ უვარგა თორემ…”). ან ის – დედაბუდიანად ამოგდებული და სისხლში ამოსვრილი  კბილი დაჭრილი არწივივით რომ ეცემა პირსაბანში. ან ის ვიღაცები “წითელისა” და “თეთრის” გარჩევას აისბერგშეჯახებული ტიტანიკის მგზავრებივით – განწირული კივილით რომ ცდილობენ; ან თუნდაც ის, რაღაც უცნაური წარმონაქმნი “ეო, ეო, მოდი და იყიდეო”-ს ძახილით თავისთან რომ გვიხმობს… ერთი სიტყვით – “სისულელე” ან ორი სიტყვით – “სრული სისულელე”. როგორც არის. 

more »

C’est La Vie

- მონადირეები თუ არიან იმ პლანეტაზე?
- არა
- ქათმები?
- არც ქათმები
- არაფერია სრულყოფილი – ამოიოხრა მელამ

არაფერია სამყაროში სრულყოფილი. მათ შორის, არც თავად სამყარო. ჯერ ერთი იმიტომ, რომ სრულყოფილება ერთობ სუბიექტური ცნებაა და მეორეც იმიტომ, რომ ამ სამყაროში ბუზი არსებობს.

more »

“არა ბილ-ბორდელებს!”

ურცხვი დიაცი

“ერის სულის ხსნისა და გარყვნილების მორევიდან ამოთრევის ეროვნული ასოციაციის” (“ესხგმაეა”) სპეციალური განცხადება:

“საქართველო თვალსა და ხელს (ძირითადად, მარჯვენა) შუა იძირება გარყვნილების წუმპეში (დაჭაობების პერსპექტივით). ამერიკიდან ჩამოთრეულ მასონურ მაკდონალდსში შესვლას ვინღა ჩივის, ხალხმა შიშვლად ბანაობა დაიწყო უკვე. ამათი ბინძური პროპაგანდის გამო ჭაბუკი ჭაბუკს აღარ ჰგავს და დიაცი – დიაცს. თანაც გაზაფხულის მოსვლასთან ერთად, ისე შილიფად ჩაცმულები დადიან ეს გოგოები ქუჩაში, რომ ტიტლიკანა სახეები უჩანთ ყველას. ეს უნდა დასრულდეს!!! ჩვენ არ დავუშვებთ ერის დეგრადაციასა და შესვლას ნატოში (ეს ისე – სიტყვამ მოიტანა). საქართველოს სულისა და ძარღვის გადასარჩენად ჩვენ შევიმუშავეთ თხუთმეტპუნქტიანი გეგმა, რომელიც ბილბორდელი ქალების სურათების გადაღებვით დაიწყო და ყველანაირი სიშიშვლის დაფარვით გაგრძელდება – მათ შორის, შიშველი სიმართლისაც. ჩვენი პირველადი მიზნებია:

more »

In God we rust

"არა კაც დაარბიო"

“მე კი გეუბნებით: გიყვარდეთ თქვენი მტრები, დალოცეთ თქვენი მაწყევრები, სიკეთე უყავით თქვენს მოძულეებს”მათე (6:44)

მე მიყვარს ქრისტე, მაგრამ არ მიყვარს ქრისტიანები. ისინი საერთოდ არ ჰგვანან მას” – მაჰათმა განდი

იპოვეთ მაჰათმა და ჩემს სიტყვებს აღარ აზიარებთ, ხო?” – ნაწყენი მარტინ ნიმოელერი

ღმერთის სახელით, ბოლო პერიოდში, უღმერთოდ ბევრი ადამიანი აპელირებს. ლამისაა, ყოველი მეორე ქართველი ჩაერიოს მის კომპეტენციაში და თვითნებურად გადაუწყვიტოს  ღმერთს – რა უნდა, როდის უნდა, როგორ უნდა და საერთოდ როგორ უნდა იყოს მოწყობილი ეს სამყარო. ზოგი ღმერთის დაცვას ვერბალურად ცდილობს (სადაც, როგორც წესი, ვისიმე დედისადმი სექსუალური ლტოლვის გამომხატველი ბარბაროსული ზმნები სჭარბობს), ზოგი - ფიზიკურად (მუშტებით, ქვებით, ჯოხებით, სკამებით, კურთხევით, კურთხებით, ფურთხებით…), ზოგიც – ისეთი უცნაური ქმედებით, რომელიც არათუ რელიგიურ, ლექსიკურ ჩარჩოებშიც არ ჯდება ნორმალურად. მოკლედ, ამგვარი ფანატიზმის გამო, უფლობასა და უფლებას შორის ზღვარის დანახვა, ხშირად რთულია.

more »

ნიღბების “ზა-MASK-ა”

ჩამოყალიბებული სიყალბე

“აქ სიყალბე უმთავრესი შარმია…” - ნიკო გომელაური

“კბილები კი აქვს ოქროსი, მაგრამ ღიმილია ყალბი” – ლომბარდთან გაგონილი

ადამიანების ურთიერთობა ძირითადად “საჭიროებაზეა” დაფუძნებული. სანამ სჭირდები, ზოგი დღეში ათჯერაც გწერს, მაგრამ ამოიწურება შენი დახმარების ლიმიტი და… ყოველდღე კი არა, დაბადების დღეზე კოცნადართული “გილოცავ” თუ მიგიწერა ყასიდად “Facebook”-ის კედელზე, ეგეც საქმეა. სამაგიეროდ, ქუჩაში რომ შეგხვდება, ზოგჯერ ისეთი აღტკინებით გამოგკითხავს ხოლმე ყველაფერს, თითქოს მთელი ეს თვეები სულ შენს ბედსა და პერსპექტივებზე ფიქრში გალია. ასეთ დროს კი, დამეთანხმებით, ძნელია მიხვდე, სად მთავრდება გულწრფელობა და იწყება სიყალბე. ან – პირიქით.

მით უფრო, რომ ამგვარი სიყალბე სხვადასხვა დოზითა და ფორმით ყოველდღიურ ურთიერთობებშიც უკვე საკმარისად გვხვდება:

more »

“ჯერ სად ხართ” – ანტიპათეტიკური პოსტი

"რას გვიშვრებოდა ის მთავრობა!"

“ფურთხის ღირსი ხარ შენ საქართველო” - გაქანებული პესიმისტი
“ფურ-თხის ღირსი ხარ შენ საქართველო”აგრონომი ოპტიმისტი

ხანდახან მგონია, რომ პათეტიკა სისხლში გვაქვს გამჯდარი. სადღეგრძელოებს და მასობრივი ეგზალტირების მოლოდინით წამოყვირებულ “გაუმაააარ…”-ს არ ვგულისხმობ. ისედაც. აი, ახალგაზრდა ხალხი რომ ჩაუჯდება ფეისბუქს და “ბედკრული საქართველოს გაქანების დეზორიენტაციაზე” სევდიანი პათოსით სრულიად სერიოზულად რომ ჩივის, ისე. თანაც, რაც ყველაზე ცუდია, ამგვარ სტატუს-კომენტართა უმეტესობა რაღაცნაირი უიმედობით ან უფრო ჭკვიანური სიტყვით თუ ვიტყვით, რაღაცნაირივე ნიჰილიზმით არის სავსე.

more »

დააჩეკინე?!

"Beqa is at sakutari taroebi" - ჩემი წიგნებიიიიი <3

“დააჩეკინე?” – მეზობელი მექათმეს (უთითებს კრუხზე)
“დაა-check in-ე?” –
მეგობარი მეგობარს (უთითებს touch screen-იან მოწყობილობაზე)

ასეა. როგორც კი ისეთ მობილურს იყიდი, რომლის ერთადერთი გასართობიც “სნეიქის” თამაში აღარ არის, მყისიერად მისი ყოველმხრივ გამოყენების სურვილი გიჩნდება.

შენც უსასრულოდ იწერ თამაშებსა და სხვა აპლიკაციებს, სასურველი ტექსტით ალაპარაკებ ვირტუალურ კატას და მეგობრებთან ერთად გულიანად ხითხითებ, ელექტრონულ წიგნებს ტვირთავ, მაგრამ იშვიათად კითხულობ (“თვალებს გიფუჭებს და…”), საჭირო ოპერაციების შესრულებას ცალი ხელითაც ამუღამებ (უფრო დახვეწილია, ვიდრე მარცხენა ხელში არსებული მობილურის მარჯვენა ხელის საჩვენებელი თითით კენკვა), ახალი კამერით self-shot-ებს (ან რაიმე უმნიშვნელოს) იღებ და სოციალურ ქსელებში აზიარებ, იქვე აქვეყნებ, რომ “ეს [აქედან] პირველი კომენტარია”, ან უფრო მაგარი ტიპი თუ ხარ “First post…”-ზე ნაკლებს არ წერ, შემდეგ კი კომენტარებში  სიამოვნებით იღებ მილოცვებს, ახალი შენაძენი გეამაყება და ისიც სიხარულით გივსებს გულს – ვიღაცები ჯერ კიდევ “ა, ეს ის არის ჰო… რა მაგარია, ე. მანახე აბა”-ს რომ ამბობენ, საკუთარ “ფლეილისტს” ქმნი და თეთრი ყურსასმენებით აღჭურვილი შორსმჭვრეტელი მზერით დააბიჯებ ქუჩებში, თანაც უკაბელო ინტერნეტიც თითქმის ყველგან არის თბილისში და “ფეისბუქს” შეგიძლია აღარც გარეთ ყოფნისას მოსწყდე… მოკლედ, მაგარი რამეა.

more »

მე ვჭამ, შენ ჭამ, ის ჭამს

"ევოლუცია"

(CAUTION: პოსტი საკონკურსოა!)

კაცობრიობა ევოლუციას ჭამიდან ჭამამდე განიცდის.

საშუალო სტატისტიკური ადამიანები ჭამენ ყველგან და ყოველთვის, დღეში სამჯერ ან ოთხჯერ, ჭამენ მარხვისა და დიეტის დროს, ჭამენ ექვსამდე (სასწოროფობიით შეპყრობილი ქალები) და ექვსის შემდეგაც ჭამენ (ისინი, ვინც ეს შიში დაძლია), ჭამენ ვაშლს – გველის რეკომენდაციით და ტყუილს – წინასაარჩევნოდ,  ჭამენ თვალებით – უმეტესად ქალებს და ჭამენ საყელოთი – გარდატეხის ასაკისას, ჭამენ სირცხვილს და შიშსაც არანაკლებ ჭამენ, ჭამენ წამლის მიღების წინ და წამლის მიღების შემდეგაც ჭამენ, ჭამენ ძღომამდე, ჭამენ გასკდომამდე ან ჭამენ დანაყრებამდე (შეფასება დამოკიდებულია მჭამელის პოსტჭამურ ვიზუალურ მხარეზე), ჭამენ ერთმანეთს (ლექსიკური კანიბალიზმის მეშვეობით) და დესერტად – ხშირად ტვინსაც ჭამენ…

more »