Archive for the Category »სხვადასხვა «

სააღდგომო “facebook”-ის სიბეც-სიბაცე

"დიდება მოთმინებასა შენსა..."

“ყალბიდან ყალიბამდე ერთი ნაბიჯია და პირიქით” – ვაგზლის გადასასვლელ ხაზზე გაგონილი
“ადამიანურ ურთიერთობებს სასწრაფოდ ესაჭიროება ინფლაცია” – ფასდადების ფასდაუდებელი ექსპერტი
“ჭამა-სმა დიდად შესარგი…” – ზედმეტი ნარუჯის მქონე ვინმე მესხი მელექსე

თხის მიერ ვენახზე განხორციელებული “კუჭ-ტერაქტობრივი ქმედების” ჯაჭვს უკანასკნელ რგოლამდე რომ გავყვეთ, ყველაზე ამოუყორავი მუცლის მფლობელი ბოლოს აუცილებლად “Facebook” აღმოჩნდება. “Facebook” ჭამს ყველაფერს – დიდი ტყუილიდან დაწყებული (“Do you want to know, who viewed your profile?”) ადამიანური ურთიერთობებით დამთავრებული. ბოლო დროს კი “დღესასწაულების არსის” ჭამაც დაიწყო,  რისი წყალობითაც მილოცვები “მექანიკურობის ხაფანგში” გააბა და გააბაცა კიდეც.

more »

ბიჭოლა, bye – bye, ანუკი!

“როსღა გვეღირსოს ჩვენ…”

“ახლა მოდაშია ჩურჩუტები” – თანამედროვე სიტყვათქმა

ქართველი “აი, რაღაჩნაირი” “село-ბრითების” უმეტესობას რამდენიმე საერთო თვისება ახასიათებს: ნებისმიერ საკითხს თითქმის ყოველთვის “ძაან მაგარია!”-თი აფასებს, უკმაყოფილებას კამერის წინ არასოდეს გამოთქვამს (ლოგიკურიცაა – აბა, “ბანძ ივენთზე” მისვლას ხომ არ იკადრებდა), ინტერვიუს პროცესში უდროო დროს და სრულიად უმიზეზოდ იცინის, აზრს ტალღასა და ტალღას შუა “გამოკიდული” რადიომიმღებივით გაჭირვებით გადმოსცემს, თავი გემოვნების ასი და მეტრი, სხვები კი მისი ასიმეტრიულები ჰგონია, ლექსიკური მარაგი ორი წინადადების შემდეგ (ზოგჯერ მანამდეც) საბედისწეროდ ეწურება (“როგორ გითხრათ”, “იცით რა”, “აი…”, “არც კი ვიცი, რა ვთქვა”) და… მოკლედ, ვალერიანის გარდა, ერთადერთი იმითღა შეიძლება დაიმშვიდოს გული, რომ ამ მითიური ბომონდის წევრია და “პროფილში” სამღერად იწვევენ ხოლმე.

more »

“უუუუუუ…”

“არაფერი ახალი… წლის გარდა”საახალწლო სამზადისისა და კონცერტების შემხედვარე ადამიანი

ახალი წელი ის ერთადერთი დღესასწაულია, როდესაც ადამიანი (ჯერ კიდევ ერთი კვირით ადრე) ყველა საქმეს “ბარემ შემდეგი წლისთვის” დებს (“აი, ორშაბათიდან…”, “ხვალიდან, ნახე…”-ს მსგავსად) და იმაზე იწყებს ფიქრს – კუჭთან (ან, ღვიძლთან) ტანდემში დრო მაქსიმალურად ნაყოფიერად როგორ გაატაროს. ამ დღეებში განსაკუთრებით პოპულარული ხდება შეკითხვა “ახალ წელს რას აპირებ”, მისივე შესაბამისი - “რავი, რამეს მოვიფიქრებ” – პასუხით. პარალელურად ამისა ჩნდება კვაზიდეპრესიული სტატუსები, რომლებიც “რა მეახალწლება, თუ ძმა ხარ, სჯობს თავი მოვიკლა” პათოსითაა აღსავსე და იქით გამუნათებს კიდეც, ახალი წლის მოსვლა ზედმეტად თუ გიხარია.

more »

თქვენმა მზემ, რა…

“მაღაზიანები მაღიზიანებენ” – “ბუტკის” [გრამატიკის არმცოდნე] გამყიდველი

გაღიზიანება ორგანიზმის მახასიათებელი თვისებაა: კატას ჭერში დაკიდული ძეხვი აღიზიანებს, ღრძილს – თავწათლილი ასანთის ღერით ჩიჩქნა, “გემოვნებიან მსმენელს” – “ფულში მეტამორფოზირებული ტრულაილა”, მუწუკს – თითებით თათუნი, საცობში მდგარ მძღოლს – უკან მომდგარი მანქანის სიგნალი, მერვე სართულზე მცხოვრებ “საპირფარეშოს მოწყურებულ” ადამიანს – ლიფტის ლოდინი, მე – …

more »

“ყვითელი პრესის” ათი ყველაზე ყელში ამოსული შეკითხვა

ყვითელი პრესის ნაწილი

“ქაღალდი არ წითლდება”ყვითელი პრესა
“ქაღალდი ყვითლდება” – დრო

პარადოქსია, მაგრამ  “ყვითელი პრესა” სწორედ ის ქაღალდია, რომლის გაყვითლებასაც ბევრი არავინ უცდის და ხშირად ისეთი პრაქტიკული მიზნებისთვისაც იყენებს, როგორიც ღუმელში ცეცხლის დანთება, ან კანალიზაციის გავლით, მტკვრისაკენ სამოგზაუროდ გზის დალოცვაა.

თუმცა, სანამ თბილისელი ჟურნალისტების რეიტინგული ღვაწლი საგაზეთო სტელაჟებიდან მდინარის ფსკერამდე არსებულ გზას გალევდეს, სჯობს სარკეში ჩავახედოთ და მათ მიერ დასმულ ათ ყველაზე გაცვეთილ, უაზრო თუ უსარგებლო შეკითხვას გადავხედოთ:

more »

მოდის მოდაა მოდაში

"ერთგვარი მოდა"

“ჩემი მოდა ჩემივე კომოდით შემოიფარგლება” – დარდიმანდი და არამოდური ადამიანი

მოდის ცნება ჯერ კიდევ ძველი წელთაღრიცხვიდან მოდის. ასე მაგალითად, ზეზვასა და მზიას მომთაბარე ცხოვრებისას ცხოველების ტყავი ან ბეწვი იყო მოდაში (ამ მხრივ, ადამიანი დღემდე ვერ განვითარდა), ქრისტეფორე კოლუმბის ეპოქაში – რუკების პერიოდული “refresh”–ი, თემურ ლენგის მოღვაწეობისას – საქართველოს დაპყრობა, “მირკის” ზეობისას – “ჩატში” “Hi All”-ით შესვლა და “Bye all”–ით დამშვიდობება, შევარდნაძის მმართველობისას – სანთლის გამაგრებული ნაღვენთების სანთელშივე ჩაწვით თავის შექცევა და სხვა მრავალი.

more »

“თავი გამანებეთ ყველამ” და “Skype”–ს სხვა სტატუსები

“პოსტს ვწერ” – ჩემი “skype” სტატუსი სამი საათის წინ
“სამი საათის შემდეგ…”© “ჰოლივუდური” ფილმები

[აქ უნდა ყოფილიყო შესავალი სტატუსებსა და მათ ზოგადსაკაცობრიო მნიშვნელობაზე. თუმცა, შესავალის ამაო ძიების შემდეგ ისევ  გამოსავლის ძებნას მივყავი ხელი და საბოლოოდ, ფანტაზიის უსუსურობის მიჩქმალვა პირდაპირ პოპულარულ სტატუსებზე გადასვლით გადავწყვიტე]

more »

“copy” & “paste” – “კვირის პალიტრიდან” “დეტექტივებამდე”

“მგონი, პრეზერვატივი მჭირდება” - საავტორო უფლებები
“ჩვენთან კანონი “canon”-ის აპარატებზე თუღა შეგვხვდება”ყველაფრის გამზვიადებელი ადამიანი

ამონარიდი ქართული სერიალიდან “დეტექტივები”

more »

“ბრავო” “ბის”–ების გარეშე

ჯონი ბრავო (?)

“ბრრრრრრ…” – ბგერათა სინთეზი, რომელიც სიცივის ან განსაკუთრებით უსიამოვნო შეგრძნების დროს აღმოხდებათ ხოლმე;
“ავო” – უარყოფითი ხასიათის მიმართვა ავი არსებისადმი;
“ბრრრრრრრ… ავო”თავად განსაჯეთ;

არსებობს (ან, ყოველ შემთხვევაში, უნდა არსებობდეს) ერთი ისეთი “მედია–დაავადება”, რომელსაც სამედიცინო ენაზე “ჰოლივუდის სინდრომს” ვუწოდებდი.

“ჰოლივუდის სინდრომი” – დაუოკებელი სურვილი იმისა, რომ გადაიღო წარმატებული ფილმის (პროექტის) შემდეგი ნაწილები (სეზონები) იქამდე, სანამ “წარმატება” “არ მატებაში” გადაგეზრდება.

არ ვიცი, იდეათა დეფიციტი იყო, თუ პირიქით მეტისმეტი მოჭარბება, მაგრამ ფაქტია, რომ ვიღაცამ “რუსთავი 2″–ის ყველა მუსიკალური პროექტის ერთ ქვაბში მოხარშვა გადაწყვიტა (და მადლობა ღმერთს, “ანა–ბანა” გამორჩა). ამგვარი კულინარული ქმედების შედეგად მიღებული “კერძის” შეფასება, რა თქმა უნდა, სუბიექტური განსჯის საგანია. პირადად მე “ბრავოს” პირველი გადაცემის გახსენებისას, თვალწინ რატომღაც ატლანტის ოკეანე, დიდი გემი და მის წინ აღმართული მზაკვარი აისბერგი წარმომიდგება ხოლმე. თუმცა, სამართალის დაჟინებული მოთხოვნით, აქვე უნდა დავურთოთ ისიც, რომ მისი “მეორე მცდელობა” “კატასტროფა” ნამდვილად აღარ ყოფილა და პირიქით, განცდილი პროგრესიდან გამომდინარე, მომავალში გაცილებით უკეთესი პროდუქტის ხილვის ლოგიკური იმედიც კი დაგვიტოვა (აქ უნდა იყოს ანდაზა იმედის განსაკუთრებულ სიცოცხლისუნარიანობაზე).

more »

“Facebook”-მა რა ჰქმნა?!

განრისხებული "facebook"

განრისხებული "facebook"

“შენ ჩემს გუ[გ]ლში შემოიჭერ, ისე როგორც დილის სხივი…” ამონარიდი ქართული ესტრადის ნაღვაწიდან

“ერთმა ძმამ Wall-ზე თხილის გული ატვირთა და დანარჩენმა რვამაც დაა–share-აო” – თანამედროვე ანდაზა

“facebook”–ი ჩვენს ცხოვრებაში ყოველგვარი “friend request”-ის გარეშე შემოიჭრა. შემოიჭრა ჯიქურ და დაუკითხავად, როგორც თემურ–ლენგი – საზღვარგარეთული გასტროლებისას, როგორც ბილწი ფიქრები – ადრიანა ლიმას ორმილიონიანი ბიუსტჰალტერის დანახვისას და როგორც შავი ზღვიდან მონაბერი ჰაერის ცივი მასები –  ”კურიერში” ამინდის პროგნოზის გამოცხადების დროს.

more »