“ვაჟამანია”, ანუ, სოფო, ბედია მთავარი!

"მუსიკალური ასტრონომია"

      წარმოუდგენელია!!! გუშინ, ვიღაც ბრაზიანი კაცი დამიკავშირდა რომელიღაც სამთავრობო სტრუქტურიდან და  კატეგორიულად მოითხოვა ბლოგი დამეხურა!

       ეს ისე, ყურადღების მისაქცევად, თორემ ხომ გითხარით, წარმოუდგენელია – მეთქი.
     რეალური კი ის არის, რომ ახალი წლის ღამეს, “ჯეოსტარის” მორიგი სერიის დასრულებისთანავე, ქართული ესტრადის გალაქტიკაში  ერთი კაშკაშა და თერთმეტი მოკიაფე ვარსკვლავი აინთო… 
       თუმცა, რაღა ბოლოდან ვიწყებ…

პატივცემული ჟიური

     “ისტორია იწყება შუმერებისგან” – ნოა კრამერი
     “ჯეოსტარი იწყება მარინა ბერიძისგან” – მე

      მაშინაც კი, თუ ოდესმე არქეოლოგია “კრამერისეული ისტორიის” დასაწისს ეჭვქვეშ დააყენებს, თავად ისტორია ვერასოდეს შეძლებს ჩემს ნათქვამს ქირურგიულად შეეხოს (მომიტევეთ მცირეოდენი ჩახლართვა). მარინა ბერიძე ჟიურის კრიტიკული იდეოლოგი, მარადიული წევრი და შესაბამისად იმ ანდაზის “ქვიშანია”, რომლის წყლებიც უგზოუკვლოდ დაბოდიალობენ.
    თუმცა, ბოლო “ჯეოსტარში” ეს “ვერბალური კანიბალიც” “გაადამიანურდა”. ამგვარმა მეტამორფოზამ კი, ჟიური იმ სტუდენტს დაამსგავსა,  რომელსაც სასურველ ფაკულტეტზე ჩაბარების მიზეზს ყველა ლექტორი სათითაოდ ეკითხება და ისიც იძულებულია მრავალფეროვნებისთვის, ერთი და იგივე პასუხის რამდენიმე ვარიანტი მოიფიქროს. 
     თავის მხრივ, ქართული ენა, ლექსიკის უკანასკნელ სინონიმამდე ცდილობდა ჟიურის წევრებს (განსაკუთრებით, ბუბა კიკაბიძეს) მხარში ამოსდგომოდა. ამის დასტურად – “ბრწყინვალე”, “შეუდარებელი”, “საოცარი”, “ჟრუანტელისმომგვრელი”, “ფანტასმაგორიული”, “დიდებული”, “შესანიშნავი”, “აღმაფრთოვანებელი” –  საქებარი სიტყვების ჩამოთვლა ერთი აბზაცით შორს წაგვიყვანს და არ გვინდა.

"დაგვიბრუნეთ ძველი მარინა!"

    მართალია, დროდადრო იყო კრიტიკული “გამონათებები” (ანუ, ძველი მარინა ბერიძის აგონიური წამოძახილები), მაგრამ ამ ”დროდადროსაც” დრო გაუვიდა და “და”–ღა დარჩა: ლამაზი და ნიჭიერი, სცენიური და ბრწყინვალე, მშვენიერი და საყვარელი, სუხიტაშვილის და და ა.შ
        ბუბა კიკაბიძეს რაც შეეხება.  ნოდარ დუმბაძეს ერთი ფერადკანიანი სტუდენტის “საყვედურზე”, ამერიკელი მწერლების არცოდნას რომ ეხებოდა, თავი ასე გაუმართლებია: მე მწერალი ვარ და არა მკითხველიო. “ჯეოსტარმაც” გვაჩვენა, რომ ბუბა კიკაბიძის საქმე სიმღერაა და არა მათი შეფასება.
      კარგი შემფასებელი იყო, მაგალითად, ნიკა მემანიშვილი, მაგრამ “მოსიყვარულე”, “თბილმა”, “ჩვენმა” ქსელმა “ბალის” რეკლამაში “მოცარტობა” არ აპატია.

მონაწილეები

     “ჯეო–სტარი” ქმნის ვარსკვლავებს!  თუმცა, თუ დაფიქრდეთ, შეიძლება, წინა შოუების მონაწილეები კი არა, გამარჯვებულებიც ვეღარ გაიხსენოთ.
        სად არის აჩიკო ნიჟარაძე? “პატრინოტზე” იმღერა და ჩაქრა…
        სად არის გიორგი შარაბიძე? “ჯეოსტარის” ფინალზე იმღერა და იქვე ჩაქრა…
        სად არის თინათინ ჭულუხაძე? “გამარჯობა აფხაზეთო შენი”–ში წაიმღერა და ჩაქრა…
        სად არის ანი კეკუა? ჩა–აბარა და… ჩა–ქრა!  
        სად არის გიორგი სუხიტაშვ… არა, “პროფილში” მღერის და საახალწლო კონცერტზე კიდევ. თუმცა, გავა რამდენიმე თვე და… ესეც ჩაქრება!

       ჯეო–სტარი აღმოაჩენს ახალ ვარსკვლავებს! ნოდიკო ტატიშვილი მართალია ვარსკვლავი არ იყო, მაგრამ არც ახალი ყოფილა. ამის მოწმობს ის, რომ მისი ჩაცმულობის სტილით, უცხოური ვოიაჟებითა და არაფრისმთქმელი ინტერვიუებით ქართული პრესა ჯერ კიდევ “ჯეოსტარამდე” იყო დაინტერესებული.

     “ჯეოსტარი” ეხმარება ქართული პრესის განვითარებას – წარმოიდგინეთ, ყოველ სეზონზე, თორმეტი ახალი სახე, რომელიც შეგიძლია ყველა რუბრიკაში ატრიალო + ამას, შესაძლებელია, სპეციალურად “ჯეოსტარიდან გამოვარდნილის” რუბრიკაც კი შექმნა. მითხარით, ვის არ აინტერესებს, რა ტიპის ჩექმებს იცვამს სალომე ბაკურაძე და ვინ გულშემატკივრობს დარბაზში დათუნა გელაძეს. ვის არ?!

      დათუნაზე გამახსენდა. არ ვიცი, მონაწილეების მოთხოვნაა, თუ, პროდუსერის სურვილი, მაგრამ ამხელა ბიჭს, წამდაუწუმ “დათუნა” ეძახო, რაღაც არ გამოდის კარგად. თუ ვაჟა შეიძლება “უვაჟიკოდ” გამოითქვას და სოფო “უსოფიკოდ”, რითია დათო ცუდი სათქმელი. თუნდაც, ნოდიკო დუმბაძე რომ გვყოლოდა მწერალი, კარგი იქნებოდა?

"ნოდ–იკო და დათ–უნა"

      ვაჟა მანიას ”ვაჟამანია”. ვაჟას სულ სლოკინ–ხველებით რომ ემღერა, ჟიური და განსაკუთრებით მარინა ბერიძე, მაინც აღფრთოვანებული დარჩებოდა. დარბაზი იფიქრებდა, რომ ესეც “რაღაც განსხვავებული” იყო და ისიც ბედნიერი სახით დაუკრავდა ტაშს. აი, მაგალითად, “ივერიის” “არგონავტების” (თუ როგორც ჰქვია) მღერისას (თუ როგორც არის), ვაჟა ყოველ მეორე ფრაზას ისეთ “ააჰ”–ს უმძღვარებდა წინ, მეგონა ჟიური სცენასთან გაასწორებდა, მაგრამ ერთი ჩემი ნაცნობისა არ იყოს, ნურას უკაცრავად!

   გენდერული დისბალანსი.  ”ჯეოსტარი” უფრო მეტად “ფულიანი ფანების” კონკურსია, ვიდრე მომღერლების. აქ გასამარჯვებლად, სულ მონსერატ კაბალიესა და ლუჩანო პავაროტის ჰიბრიდი რომ იყო, შეიძლება ამანაც ვერ გიშველოს. ასეთ შოუებში, სადაც შედეგს “მესიჯი” წყვეტს, ძირითადად, მთავარია იყო ბიჭი, უცოლო, ზომიერად სიმპათიური და მღეროდე ნორმალურად.
      რას იზამ სოფო, ბედია მთავარი!

წამყვანები

    დუტა, “ჯეოსტარის” კი არა, “ჯეოსელის” კი არა, “რუსთავი 2″–ის კი არა, საერთოდ ქართული ტელესივრცის ეპოქალური აღმოჩენაა. ამწისა და ტანკის გარდა, მგონი ყველაფერი წაყვანილი აქვს და თან არცთუ წარუმატებლად. ჯეოსტარის სულისჩამდგმელი თუ მარინე ბერიძეა, მაშინ ამ სულზე ზრუნვა მთლიანად დუტას დამსახურებაა. 
   ანანოს რაც შეეხება –  ასეთი შემთხვევა თუ გქონიათ: საჭმელს სინჯავთ, ხვდებით, რომ რაღაც აკლია და ზუსტად არ იცით რა. თითქოს ყველაფერი აქვს, გარეგნულადაც კარგია,  მარილიც ზომიერია, მაგრამ აი მაინც რაღაც… 
   ზუსტად ასევე ვარ მეც ანანოს მიმართ. მომღერალი უფრო მომწონდა.

                                                                                                                 დნნ… დშნ
                                                                                                             
   “გაივლის კიდევ რამდენიმე წელი…” – მარკესი
  “გეივლის კიდო რამდენიმე წელი…” – ქუთაისელი

  … და ამ უკანასკნელს “დნნ, დშნ” უფრო მეტად ემახსოვრება, ვიდრე ის დათუნა გელაძე, რომელიც ასევე იმერეთიდან იყო და თან “ჯეოსტარის” სამეულშიც კი მოხვდა.

  … და ნოდიკო გაიხსენებს ელ–ტონ ჯონის კონცერტს, ვაჟა –  ელ–ჯეროსი, ხალხს კი ვაჟასა და ნოდიკოს ნაცვლად “დნნ…დშნ” ემახსოვრება.

"ასე იწყებოდა..."

       ჯეოსტარი ზოგჯერ მართლა ქმნის ვარსკვლავებს…  

კონცერტები

      “ჯეოსტარის” დადებითი ნაწილი, როდესაც თითქმის ყველა კმაყოფილია.
    “ჯეოსელი” – ორ–სამ საათიანი უფასო რეკლამით, დუტა – ხელფასით, (კონკურსანტებს – 1) – შემდეგ ეტაპზე გადასვლით, მაყურებელი – კარგი შოუთი, მსმენელი – კარგი მუსიკით, ოსმან თურანი – ქსელში ჩართული ახალი აბონენტებით, ოსმან თურანის საფულე – სიმძიმით (მიუხედავად იმისა, რომ “ჯეოსელში” “ჯეოსტარს” წარმატებულ, მაგრამ წამგებიან პროექტს ეძახიან) და ა.შ.          
     არა, კონცერტები მართლა კარგია.

დასკვნის ნაცვლად

      “ჯეოსტარი” არათუ ქმნის ვარსკვლავებს, არამედ ერთი იდიომის მსგავსად, “ციდანაც კი წყვეტს მათ”.
     მაგრამ იცით, რა მოსდის ციდან მოწყვეტილ ვარსკვლავს გალაქტიკაში? ცოტა ხანს იქროლებს, მცირე კვალს დატოვებს და ქრება… გამონაკლისი კი ჯერჯერობით, არც ჯეოსტარისეული გალაქტიკაა.  :)

პ.ს: საერთოდ არ ვაპირებდი “ჯეოსტარზე” რამე დამეწერა, მაგრამ მომავალმა ტელეპროექტმა “ნიჭიერმა” კონკურსი გამოაცხადა და გადავწყვიტე ბედი მეცადა… ამჯერადაც, ბედია მთავარი!