პოსტკოლაჟი 2 – “ბარემ პანდორას ყუთიც გახსენით”

 
1. “ლოგიკური შეკითხვა, ანუ, ინგლისური ენის ბნელი მხარე”

  “board of”  – “საბჭო, არჩეული ან დანიშნული წევრებისა, რომლებიც ერთობლივად განიხილავენ კომპანიის  მიმდინარე ქმედებებს” - ინგლისური “ვიკიპედია”

        თუ დავაკვირდებით (ან, დავა-ყურ-დებით), შევამჩნევთ, რომ “ბორდი” ქართულ სამეტყველო ლექსიკაშიც შემოიჭრა და როგორც ჩანს, ტურისტის სტატუსს არც ის დასჯერდება. (აბა ჩვენს კბილებშიდა ორგანოს, ოდინდელ და ძირმოჭმულ ”საბჭოს” როგორღა ვაკადრებდით?).

      მე კი მიჩნდება, ერთი “ეგზომ ლოგიკური” შეკითხვა: “თუ ჩვენ, სხვა სიტყვების მსგავსად, სალაპარაკო ენაში  ”ბორდს“-აც დავამკვიდრებთ, მაშინ მის წევრებს რაღა უნდა ვუწოდოთ – ბორდელი?”

2. “საწყალი ბავშვები”

      “ყველა ადამიანში არის მზე, ოღონდ აცადეთ აინთოსო” - ამბობდა სოკრატე და ”კვირის პალიტრის” საბავშვო გვერდის ავტორში, საბოლოოდ აინთო კიდეც. შემოქმედებითი ნათების ციალმა კი ”ნახატებიანი ზღაპრის” იდეა შვა. თუმცა, ყველაზე საინტერესო ის არის, რომ ზღაპრის ილუსტრირების მთავარი აზრი მხოლოდ იმ სიტყვების შეცვლაა, სადაც ლომი და აქლემია ნახსენები. (ბრუნვას კი ბავშვი, კონტექსტის მიხედვით, თავად უნდა მიხვდეს). კიდევ უფრო, სახალისოა ზღაპრის (თუ იგავის) შინაარსი.

"ფსევდო-ეზოპე"

      ”ლომი და აქლემი დაობდნენ: - ნილოსი ტბაში ჩადისო – ამბობდა ლომი, - არა, ზღვას ერთვისო – ჯიუტად გაიძახოდა აქლემი. გაბრაზებულმა ლომმა თათი მოიქნია და აქლემს ხერხემალი ჩაუზნიქა . იმ დღიდან აქლემს ზურგი მრუდე აქვს. გავიდა ხანი. აქლემი და ლომი ისევ შეხვდნენ ერთმანეთს. -მოგირჩა ზურგი? – ჰკითხა ლომმა (რომელიც, ალბათ ამასობაში დაბრმავებულიყო – ჩემი ვარაუდი) - არა, წელი მრუდე დამრჩა – მიუგო აქლემმა – მაგრამ ნილოსი მაინც ზღვაში ჩადის. ზურგის გამრუდება კი შეძელი, მაგრამ სიმართლეს ვერ გაამრუდებო”

      (აქ უნდა იყოს სულხან-საბა ორბელიანის საფლავთან დაკავშირებული კომენტარი)

3. “რას გვეტყვი მამაო” – კიდევ ერთი გაკვეთილი ცრუმორწმუნეთათვის

    “როგორც წესი, ნებისმიერი სახელის მატარებელი კვდება” – უბრალოდ, ძალიან მაგარი და ზუსტი პასუხია ამ ტიპის შეკითხვაზე

4. “ფანტაზიის ზეიმი”

    ზოგადად – ქართულ “ჟურნალებში” და  ამ შემთხვევაში - “გზაში” არსებობს ერთი საოცარი რუბრიკა: “ფსიქოპორტრეტი”. ჟურნალისტები სვამენ სხვადასხვა ტიპის შეკითხვებს, როგორებიცაა მაგალითად: “ცხვირი რომ გეფხანებოდეთ და ორივე ხელი დაკავებული გქონდეთ, რას იზამდით?”, “დილით, ლოგინში რომ გუბე დაგხვდეთ, რას იფიქრებთ”, “თვალზე წამწამი რომ აღმოგიჩინონ, წერილს ისურვებთ თუ სიხარულს”, ტრადიციული “რას ვერ აპატიებდით საყვარელ ადამიანს” (ტრადიციულივე “ტყუილითა”, ან,”ღალატით”), “და სხვა. მოკლედ, რესპონდენტი ამ შეკითხვებს პასუხობს და მერე მკითხველმა ფსიქოპორტრეტი თავად უნდა შეადგინოს.  

     გია სურამელაშვილთან შეხვედრისას კი ჟურნალისტის ფანტაზიამ ყველა საზღვარი გაარღვია, მერე გაჭირვებით იმშობიარა და დაბადა შემდეგი შეკითხვა: “მაგალითად, უკვე ქუჩაში გამოსულმა შეამჩნიე, რომ ქურთუკი უკუღმა გაცვია. რას იზამ?”

 შეკითხვაც ასეთი უნდა. თან მოსალოდნელი ქმედებების რა ფართო არჩევანს გვთავაზობს: მაგალითად, გადმოაბრუნო და სწორად ჩაიცვა, მაგალითად… და სხვა. რესპონდენტიც დაახლოებით იგივეს პასუხობს და თან ერთ ისტორიაც აყოლებს:  “ერთხელ მაისური მეცვა უკუღმა და ეს რომ შევამჩნიე, ისე გადავიხარხარე, მგონი, ირგვლივ ყველამ შეიტყო ამის შესახებ… ამ ფაქტმა კინაღამ სიცილით გამგუდა…”  - ამას “კაცზე და 99 ხინკალზე” ანეგდოტი რომ მოუყვე, შეიძლება თან გადაიყოლოს…

    5. “ბარემ პანდორას ყუთიც გახსენით” 

    “გახსნა რა ყუთი, ამოფრინდა ყველანაირი ბოროტება, სიავე, ავადმყოფობა და გავრცელდა მთელს მსოფლიოში. შეშინებულმა პანდორამ ყუთი დახურა და ერთადერთი რაც ყუთში დარჩა, აღმოჩნდა იმედი” – ბერძნული მითოლოგია

     ბედის ირონიაა სხვადასხვა სახის შეიძლება იყოს. მაგალითად, მთელი წლის მანძილზე პარიზული, რომაული თუ ვენეციური შვებულებისთვის ფული აგროვო, მგზავრობისას კი თვითმფრინავი ტერორისტებმა გაიტაცონ და დააყაჩაღონ; სუფრაზე მეგობარი ადღეგრძელო, ვაჟკაცობა შეუქო და რამდენიმე დღეში, საკუთარ ცოლთან შეუსწრო; ახალი წლის ღამეს, ისე დალიო, რომ შემთხვევით სხვა ქალაქში გაფრინდე, ან, სულაც, დროის მოკლე მონაკვეთში ტელევიზიასთან აქციები ატარო,  ჯერ “მისი გახსნის”, ხოლო მოგვიანებით კი ”მისი გადაცემების დახურვის” მოთხოვნით.

     სეზონი, როგორც ვივარაუდე, “მართლმადიდებელ მშობელთა კავშირმა” გახსნა “შორენას ღამის” დახურვის კატეგორიული მოთხოვნით და სიტუაციისთვის შესაფერისი სლოგანით: “ნუ გვრყვნით!!!”. მოკლედ, ისე გამოიყვანეს საქმე, თითქოს ტელევიზორი მხოლოდ “იმედს” აჩვენება და თან ვიღაც გვაიძულებდა, რომ შაბათ საღამოს შორენას გადაცემით ”გავრყვნილიყავით”. 
     როგორც ზღაპრებში ამბობენ, “გამოხდა ხანი” და  ”იმედთან” უკვე მეორე “აქციონერული საზოგადოება” გამოჩნდა, ამჯერად მანანა არჩვაძე-გამსახურდიას თაოსნობითა და მისიით: “დაიხუროს გადაცემა “სიმართლის დრო”. 
     ცოტა ხნის წინ კი, გავრცელდა ინფორმაცია, რომ ვახო სანაიამ და მისი გადაცემის მთელმა შემოქმედებითმა ჯგუფმა, უარი თქვა “სპეციალური რეპორტაჟის” კეთებაზე. შესაბამისად ეს გადაცემაც, სავარაუდოდ დაიხურება.
     რამდენიმე დღეში, ალბათ “იმედთან” შეიკრიბება “უხავსო პესიმისტთა კავშირი” და კატეგორიულად მოითხოვს, დაიხუროს “შუა ქალაქში.”
     საიდანღაც გამოჩნდება “ალ კაპონეს წმინდა სახელის ქვეშ გაერთიანებულ ორდენოსან ძმათა დაჯგუფება” და მოითხოვენ, დაიხუროს “მაფიის ღამე”
     მათ მოყვებიან “დახვეწილი გემოვნების მქონე საზოგადოების” აქტივისტები და გააპროტესტებენ უხარისხო სერიალების არსებობას.
     ბოლოს კი, აღარც ის იქნება გასაკვირი, თუ აქციას “ბრიჯიტ ჯონსის ფან-კლუბის” წევრები გამართავენ და მოითხოვენ, რომ  აიკრძალოს “ჟურნალისტის დღიურები”, რადგან მასში რომანტიკის ნასახიც არ არის.

     ჰოდა, პატივცემულო სხვადასხვა საზოგადოებებისა თუ კავშირების წევრებო, რატომ წვალობთ? უკეთესი არ იქნება საერთო სახალხო შეკრებაზე შეთანხმებულიყავით და ერთიანი ძალით, ან, მთლიანად “იმედი” დაგეხურათ, ან, უბრალოდ, თავზე – ქუდი და სამუდამოდ გაშორებოდით ტელეკამერებს…

     პ.ს: ვულოცავ სრულიად საქართველოს - წელს ჩვენმა ქვეყანამ  ”პირველად მიიღო უფლება, რომ “მისტერ მსოფლიოს” კონკურსზე მონაწილე გაგზავნოს!..” და შესარჩევი კონკურსისათვის მზადება უკვე დაწყებულია. 
      ვაშა! რადგან ამ დიად ფაქტსაც მოგვასწრო ღმერთმა,  ახლა 2012 წლის 21 დეკემბერი, თუნდაც ხვალ გათენებულა… 

      პ.პ.ს: ცოტა ხნის წინ კბილი მომტყდა და თუ რაიმე “უკბილოდ ვიხუმრე” მეპატიება!