"სიფრთხილეს თავი არ სტკივა"
არარეალურმა 2012-მა წელმა მსოფლიოში უფრო მეტი გამოხმაურება ჰპოვა, ვიდრე ამავე წელს რეალურად ჩასატარებელმა ლონდონის ოლიმპიადამ. ამგვარი აჟიოტაჟის გამო, ცოტა ხნის წინ, ინტერნეტში ვანგას რძლის ახალი წინასწარმეტყველება გამოქვეყნდა, რომელშიც საქართველოცაა ნახსენები:
"ყველაფერი კარგად იქნება?!"
hallo, winnie!
რას შვრები? როგორ ხარ? “ამ მთავრობის თათში…” არ მიხსენო ოღონდაც, ბანალურია!
გაემზადე, დღეს რაღაცას ვზეიმობთ, თურმე. სიმართლე გითხრა, ზუსტად არც ვიცით რას და რატომ. მაგრამ არ გკიდია? ჩვენ ოღონდ მიზეზი მოგვცა და მალე წმინდა პატრიკის დღეც რომ აღვნიშნოთ, არც ეგ გამიკვირდება.
სამწუხაროდ, ყოველი წლის ამ დროს გოგრის საჭმელად რომ ვიკრიბებოდით, წელს გადადება მოგვიწევს. საერთოდაც გავაუქმოთ. რაღა დროს ძველი ტრადიციებია, ცხოვრება იცვლება და მაგ გოგრისთვისაც სხვა ფუნქციის მოძებნაა საჭირო.
"იყო და არა იყო რა..."
10-15 წლის წინ
-ზღაპარი მომიყევი რა…
10-15 წლის შემდეგ:
-კარგი, კარგი, ზღაპრებს ნუ მიყვები..
©ცხოვრება
აი, ასეთი პარადოქსული რამ არის ზღაპარი. ბავშვობაში მოყოლას ითხოვ, მერე იზრდები და რატომღაც საწინააღმდეგო სურვილები გიჩნდება. განსაკუთრებით მაშინ, როდესაც ქალობითი სქესი ხარ და შენი სატრფო ტიპური კაცია (აი, ყველა რომ ერთნაირია, ისეთი).
მოკლედ, გინდა და აღარ გინდა რა…
ქმრების ზღაპრები ძირითადად ერთნაირია და მათი შთამაგონებელი წყარო, როგორც წესი, ქეიფი, ფული, ან, ქალია. თუმცა, მსგავსების მოძებნა არც საბავშვო ზღაპრებშია ძნელი. ასე მაგალითად:
ეძღვნება იმ დროს "სანეტი" რომ "სანეტობდა" და ვერც "სანეტობდა"
შინ იჩქარიან ყველანი
ფეხით, გემით, თუ მანქანით,
პრინცი ტვალეტში შესული,
ჩახდილი გარბის ქაქანით.
წაიკითხე მეტი »
(დღეს, შემთხვევით ჩემს ძველ ნაწერებს გადავაწყდი. რა თქმა უნდა, ჯერ სიცილით კინაღამ მოვკვდი იმაზე, რაც ადრე ჩემი შემოქმედების აპოთეოზად მიმაჩნდა და შემდეგ სიკვდილის ამ რეალურ საფრთხეს უვნებლად რომ გადავურჩი, ჩემი პირველი ლიტერატურული ნაშრომის გამოქვეყნება გადავწყვიტე)
