"წეღან ვიღაცამ ჩემს ბუდეს გადაუფრინა" – @გუგული
“top lap” - ტოპ–რაუნდი
“დღეს მერცხალი შემოფრინდა,
ჭიკჭიკითა შემომძახა…” – @აკო1840
აჭიკჭიკდა თვით ერი: “რა კარგია twitter-ი” - @მე
“ტვიტერის”, როგორც “ამბის მომტანი ჩიტის” არსებობას ხანგრძლივი ისტორია აქვს. პირველ ოფიციალურ “მტვიტავად” კი ნოეს ის მტრედი შეიძლება მივიჩნიოთ, რომელმაც “რამდენიმეკაციან კაცობრიობას” წარღვნის დასრულება ზეთისხილის ტოტით ახარა. გამოხდა ხანი (“ზღაპრული” სიტყვებია) და რომის დიადი იმპერია დაცემას სწორედ “მოტვიტინე” ბატების წყალობით გადაურჩა. მოგვიანებით, ხოხობ–მიმინოს ტანდემური “შეტვიტებითვე” დაარსდა თბილისი – ვისთვის “სატახტო” და ვისთვის “ოცნების” ქალაქი. თუმცა, საუკუნეთა განმავლობაში, “ტვიტერი” მაინც საკმაოდ ნელა ვითარდებოდა: მისი ძირითადი “მოჭიკჭიკეები” (როგორც მაგალითებიდან გამოჩნდა) რეალური ჩიტები იყვნენ და მათ “follower”-ებს (“მდევრებს”) როგორც წესი, მხოლოდ კატები, ან, პატარა ბიჭები წარმოადგენდნენ. ყოველივე ეს, რა თქმა უნდა, ინფორმაციულ ვაკუუმს ქმნიდა და სიტყვის თავისუფლებასაც ზღუდავდა ( “ტვიტერი XII საუკუნეში” – სასახლის კარის ჟამთმტვიტავი, გვ.16)
